• Namimiss ko na blog ko.
• Nakakamiss mag kwento at mag post ng walang kamatayan kong picture.
• Namimiss ko mga kaibigan ko dito.
• Namimiss ko ‘yung walang kamatayang issue na ‘di matapos tapos.
• Namimiss ko lahat. Sige napadaan lang ako. 

Napadaan lang ako dito. Pasulyap sulyap na lang ako sa blog ko. Sa nagtatanong kung kamusta ako? Ayos pa ako buhay pa ako. Mag ingat kayo palagi. Mwa. Mwa

Active ako dito.

WeChat: Ayleng

IG: batopiks

Bye. Mwa

Yung,

Magpupuyat kasama ka.
Magpopost sayo ng wala sawa.
Magtetext ng sweet at corny lines sayo.
Mageeffort para mapasaya ka.
Kapag galit at naiinis ka manunuyo pa din.
Uunahin ka kesa sa computer games.
Iisipin palagi yung mararamdaman mo sa mga bagay.
Hindi ka hahayaang malungkot.
Sasamahan ka kahit saan.
Iintindihin ka kapag galit ka.
Alam kung saan ka masasaktan kaya iiwasan hanggat maaari yon.
Magaalala sa kalagayan mo parati.
Hindi ka hahayaang maghintay ng matagal.
Hindi nanghihingi ng anumang kapalit sa lahat ng bagay.
Walang sawang magmamahal.

Yung iintindihin kaming mga babae. Yung maiintindihan kung bakit ganito kami kahirap intindihin. Yung sasama samin kahit gaano kami kahirap pakisamahan. Yung mauunawaan kung bakit minsan may pagkapossessive kami. Yung mamahalin kami ng patuloy kahit napakaunpredictable at baliw kame. 

Nasaan kayo?

Bakit bigla ako nawalan ng gana mag blog? Gustuhin ko man kaso walang lumalabas sa utak ko kahit anong piga ko. Poor brain. :( 

Ano kaya nakukuhang benefits sa pang bash o pang aaway dito sa tumblr?